Na seguinte imaxe, o percorrido realizado polo Balea Dous, recollido por telemetría.

Na saída, despois dun pequeno tramo de desmarque, comezamos cunha empopada con ventro frouxo, e o Balea xa foi ocupando as prazas de cabeza xunto cos grandes da proba.

A dúas millas da saída, encabezando a flota.

Chegando á boia de Morrazán, só temos por diante ao Melges 32.

A posición do Balea Dous con respecto ao resto da flota era moi destacada.

Despois de virar Morrazán, con rumbo a Picamillo e por diante, só o Melges 32.

En Montalvo caeu o vento e o resto da flota comezou a achegarse. Reagrupamento ata Cabicastro onde salta unha brisa fresca de Oeste que xa nos leva rápido ata o Camouco.
Viramos Camouco entre os cinco primeiros e poñemos rumbo a Mourisca.
Pasada a metade do tramo, vemos parar aos grandes de diante, xa non da tempo a manobrar, caemos no pozo.
Os de atrás cerran rumbo e van pasando todos, cuarto de milla máis afora.
Cando entrou o vento saímos do pozo e despois de virar Mourisca dirixímonos a Combarro nunha rápida empopada na que fixemos puntas de máis de oito nós.
Non acadamos un bo resultado pero si a satisfación dunha boa navegación nun excelente día de primavera e da tripulación a dous realizada con eficacia.
Felicitamos ao Enxuto, incuestionable vencedor e ao resto dos gañadores.
Tamén temos que facer unha mención especial á organización do Club Náutico de Combarro con Sandra Azón á cabeza, que puxeron o mellor deles para que non fallara nada nin na terra nin no mar.
Noraboa e contade con nós para a próxima.

Video.-

Clasificacións.-

Nesta ocasión repetiuse o formato do ano pasado, de facer a regata á inversa de como era tradicional, ou sexa, empezar a primeira etapa en Marín. Tradicionalmente a regata compúñase de dúas etapas, a Vigo-Marín e a Marín-Vigo. Pois ben, co novo formato, decidido para poder facilitar a participación aos barcos que a semana anterior estiveron regateando en Sanxenxo, vemos que non se consigue o obxectivo de contar con maior participación. Ao contrario, xa o ano pasado, e máis neste, a participación vai decaendo a cotas nunca antes vistas. Contra os 40 barcos participantes de anos atrás, o ano pasado non se pasou de 25 barcos e neste de 20. A baixa participación dos habituais da ría de Vigo pode deberse a que non é doado contar cun día de semana para trasladar o barco a Marín. Debería ser esta unha cuestión a analizar pola organización.

Primeira proba: Marín-Vigo.

Clásica etapa coas habituais condicións meteorolóxicas. Coma sempre toca agardar polo vento para dar a saída, e cando salta, é NW frouxo indo a máis. Típica trampa na Costa de Soavela, aínda que nesta ocasión agárdanos máis abaixo. Xusto no Cabo Home, o pozo sin vento súmase a unha forte baixada de maré que fai que aos barcos que van máis a terra lles coste saír dalí.

Pasado Subrido, de novo o vento NW fresco enche os spís polo través levándonos con puntas de 9 nós moi rápidos ata Vigo. Facemos terceiros en compensado.

Segunda proba: Vigo-Vigo.

Tras un dos habituais percorridos polas balizas da ría, mesmo resultado do día  anterior, terceiros.

Ao final, 3º posto da clase na Xeral-Final e trofeo. Esta vez un bonito reloxo que vai facer compañía ao barómetro gañado na anterior edición. Esméranse os organizadores nos trofeos e é de agradecer.

Conclusión: Facendo unha seria autocrítica, temos que recoñecer que non andamos o que deberamos andar. O gañador da clase, o platú Petrilla, que en GPH ten que darnos 7 segundos por milla, chegou a sacarnos máis de 80 segundos cada milla, e iso só quere dicir que os rapaces do Petrilla levan o barco moi ben e nós moi mal. Ten que ser iso.

Tampouco nos foi ben con relación ao barco máis lento da flota, o Enxuto, que por GPH fai unha milla en máis de 701 segundos. Nós teriamos que sacarlle 17 segundos por milla para gañarlle, e só fomos quen de sacarlle 10 segundos en cada milla. Mal, moi mal.

Pero bueno, o importante é que disfrutamos navegando, que en cada regata aprendemos e que seguiremos a mellorar tanto o patrón, que mete moitas pifias, como a tripulación, cada día máis segura e compenetrada, como o Balea Dous cada vez mellor equipado e preparado para a mellor navegación posible. Se ademais de pasalo ben, acadamos resultados nas regatas,… que máis podemos pedir?

Guillermo Gefaell, da Federación Galega pola Cultura Marítima e Fluvial, foi o que nos puxo ao día da delicada situación:

—————————————————————————————————————————

Os armadores do Hidria Segundo, Sesé e Jacobo, déronnos os detalles e expuxeron as causas que motivaron a súa situación desesperada:

Este ha sido un año nefasto y nuestra desesperación por intentar salvar la temporada y no tener que despedir a la tripulación nos han hecho cometer muchos errores. El peso es demasiado grande, un barco de 30 metros y 5 tripulantes no es un hobby. No podemos tirar más por el carro. Intentaremos vender la semirrigida y conseguir dinero para llevar el barco de vuelta a Galicia. Pero nos rendimos, si alguna Institución quiere el barco que nos digan lo que nos dan por él e intentaremos comenzar una nueva vida. Tienen suerte, el barco está en perfecto estado.

Ver discusión no foro La Taberna del Puerto:
http://foro.latabernadelpuerto.com/showthread.php?t=59001

Por primeira vez o Balea Dous participou na regata Rías Baixas que ven organizando cada ano polo mes de agosto o RCN de Vigo.

Rematadas as cinco etapas o balance é positivo, pois acadamos trofeo na Clase Cruceiro-Regata-2, o 3º posto, pero con certo regustiño amargo porque o resultado puido ser mellor.

De saída tivemos que afrontar a regata só con catro dos tripulantes “titulares” e só tres para a última etapa, pero claro, as gañas de regatear leváronnos a improvisar e tirar para adiante como fora.

As etapas.

Nas dúas primeiras etapas, Vigo-Combarro e Combarro-A Pobra, coa maior parte do percorrido con vento duro de proa, o Balea estivo sempre na cabeza da frota amosando moi boa navegación, boa proa e boa velocidade, os nosos rivais directos estiveron sempre controlados, chegando nas dúas regatas diante do Viaxes Atlántico, o gañador da clase.

A terceira etapa, A Pobra-O Grove, tampouco foi mal aínda sendo a maior parte unha empopada rápida dende Vilagarcía ata Os Esqueiros. Na saída, a elección da vela de proa apartounos un pouco da cabeza. Nos momentos previos da saída o anemómetro marcaba 23 nós de vento real e decidimos subir foque. Despois de saír, no tramos de desmarque, o vento aparente era só de 17 nós, pouco vento para a vela que levabamos.

Logo de cambiar o foque por un xénova dous, remontamos na ceñida ata Vilagarcía e puxémonos á altura dos nosos rivais e así ata a chegada.

Na cuarta etapa, O Grove-Sanxenxo, na dura baixada con spí de través dende o Pombeiro ata Mourisca, iamos segundos detrás do Sanborondón. Logo veu a calma primeira na torre de Mourisca, da que saímos ben, e a calma do Morrazán, onde se xuntou toda a frota. De aquí á meta só faltaba unha milla e xa podería pasar calquera cousa. O Sanborondon fixo primeiro e nós octavos.

Na última etapa, Sanxenxo-Vigo, podería ser a nosa oportunidade de recuperar o perdido no día anterior, pois xa temos feito moi boas regatas nese percorrido e coas condicións de Noroeste que había. Baixada a un descuartelar ata Soavela, separándonos de terra para evitar as calmas desta zona e poder poñer spí co vento de fóra. Iamos ben, co Viaxes a sotavento e o Sanborondon bastante atrasado por terra. Subida de spí e rotura do arraigo do tangón o que nos impide seguir coa manobra tendo que rematar o tramo coa xénova. Oportunidade perdida e noveno posto na etapa.

Os rivais.

Tiñamos na clase outros dous Sun Fast 32i coma o noso, e o Viaxes Atlántico, un Ro 330 con un gran palmarés de repetidos campeonatos galegos gañados.

O Sun Fast de Punta Lagoa, só nos aguantou o ritmo nos tramos de popa. Nas dúas primeiras etapas sacámolle 10 e 15 minutos respectivamente.

O Sun Fast Sanborondón, que navega habitualmente nas augas cántabras, é un barco moi ben preparado para regata, sen ningunha concesión ao cruceiro, e con boa tripulación. Andou ben, moi rápido, aínda que nas ceñidas o Balea facía mellor proa e costoulles separarse de nós. Sempre entrou perto da nosa proa.

Entre os tres barcos “xemelgos” hai significativas diferenzas. O Balea é o que está máis acruceirado e polo tanto máis pesado. Comodidades como molinete de áncora, quentador de auga, cociña con forno ou duchas en popa, non as levan os outros, o que se traduce en máis peso e asombrosamente non se reflicte no certificado de rating. Por GPH, o Balea ten que dar tempo aos outros dous. Misterios do sistema de compensación que fan dubidar seriamente da equiparación que se pretende con el.

O Viaxes Atlántico é un barco moi ben levado por unha tripulación que coñece ben as rías, e como dicía, cun abraiante palmarés. Anda algo menos que nós, pero non suficientemente. Sendo un barco da mesma eslora, menor desprazamento e maior superficie vélica, tamén lle tiñamos que dar tempo, e moito. Imposible gañarlle nas condicións que tivemos nestas Rías.

A polémica.

Nestas Rías, a polémica veu pola admisión de tres Platús como participantes, e incluídos na clase Cruceiro-Regata. O Platú e un barco de 25 pés, monotipo, ou sexa para regatas entre iguais e a tempo real. Non é un cruceiro porque non cumple coas medidas de habitabilidade e de seguridade que a todos os demais se nos esixen.

Esta Regata Rías Baixas está convocada baixo unhas reglas que están perfectamente expostas nas Instruccións de Regata: O Regulamento Técnico de Cruceiros, Reglas ORC de Habitabilidade e equipo, Reglas especiais para regatas de alta mar, categoría 4ª ou Instrucións de Capitanía que non permiten navegar a barcos non despachados regulamentariamente. Como se incluíron tres Platús nesta regata é algo que escapa á nosa comprensión pois clarísimamente incumpren a normativa da regata.

O asunto agrávase cando un Platú, o Iurisgal, proclámase vencedor da Clase Cruceiro-Regata, levando os honores e o trofeo que correspoden a un cruceiro. Ademais, o tal barco, tamén incumplía o regulamento de publicidade, levaba anuncio no nome e nas velas e non pasou por caixa como pasaron os demais que levan patrocinio.

Imaxino o que estará o lector pensando.

A polémica no Foro La Taberna del Puerto

Clasificacións:

O BALEA DOUS proclámase campeón da Regata Open de Verán do RCN de Vigo.

Sábados 19 y 26 de Junio de 2010 – 

Nos dous últimos sábados de xuño celebrouse na ría de Vigo o Trofeo Social Open de Verán para Cruceiros ORC.

Foron dúas probas nas que se disfrutou dun bo vento o que permitiu organizar uns percorridos longos que se finalizaron con boas marcas de tempo.

A proba do día 19 levou aos barcos participantes ata a Punta de Subrido, na boca da ría, con regreso por Bondaña (Canido) e final en Vigo. O vento do norte non baixou en ningún momento dos 15 nós de velocidade facendo unha navegación rápida e divertida. O Turismo Ourense, dada a súa envergadura, colocouse dende a saída na cabeza terminando a regata en dúas horas. O Balea Dous mantívose toda a regata en disputa co Tintín Tres e o Dente IV aos que superou sen dificultades, acadando un terceiro posto en tempo compensado.

Na segunda proba, do día 26, cun vento estable de SO, duns 10 nós de velocidade, indo a máis durante a tarde, o comité de regata dispuxo un percorrido entre Vigo e Tofiño (Cabo de Mar) con dúas voltas completas. Nesta ocasión ocuparon a cabeza da regata o Cormorán 05 e La Burla Negra, ambos barcos do Monte Real Club de Iates de Baiona, seguidos de perto polo Balea Dous, que facendo unha boa regata conseguiu a primeira praza da proba en tempo compensado.

Rematou así o Trofeo Open de Verán do RCN de Vigo, no que se proclama campeón, tralos resultados das dúas probas, o Balea Dous do Náutico Rodeira de Cangas.

En principio preséntase unha regata animada con 35 barcos inscritos, os habituais da ría de Vigo con algunha novidade interesante como é a dun Mumm 30, deseño de Farr, que nesta tempada trae Rui Ramada do YC de Porto. Será interesante ver como de desenvolve un barco de 30 pés que anda como un 40.

As clases máis competidas serán a Regata-Cruceiro e a Cruceiro-Regata, con 14 e 11 barcos inscritos, respectivamente. Dura será a competición na primeira, con barcos como Tortuga de J. Gándara, La Burla Negra, Bosch C., Menudeta, Cormorán,…. e un bo grupo de barcos con boas tripulacións.

Na clase Cruceiro-Regata, sabemos que barco vai gañar: un Fortuna. Entre os tres que hai, Arroutado, Palanquín e Trasto se disputarán as primeiras prazas. Os demais, Baltea, Reira e Balea, disputaremos o que deixen.

Día 9 de Xaneiro (saída 15.30 h.): Percorrido Costeiro.- Regata sen historia pois non puido ser completada por ningún barco.

Día 16 de Xaneiro (saída 15.30 h.) : Percorrido Costeiro.- O Balea non participou nesta proba por ter o patrón un compromiso ineludible que llo impediu.

Os datos din que foi unha regata rápida, 6 nós de media, e con victoria absoluta de Arroutado. (Visiers, 1- Farr, 0)

Na clase Cruceiro-Regata non houbo sorpresas: Fortuna, Fortuna, Fortuna, 35s5, 35s5.
O Reira venceu en tempo real pero os 45” por milla que ten que dar aos Fortunas, son insalvables.

Día 30 de Xaneiro (saída 15.30 h.) : Barlovento/Sotavento.-

Preséntase unha boa tarde, vento de NW de forza 3-4 bastante estable.

Móntase o percorrido entre Transatlánticos e Punta Rodeira dunhas 6 millas para as clases maiores e 4 millas para a clase Cruceiro.

Anúlase a primeira saída por fóra de liña masivo causado por estar favorecida a boia sobre o barco. Tras corrixir a liña, dáse a saída boa.

O Balea mantense entre os da súa clase, os fortunas por diante e o Reira moi perto. Dúas ceñidas e dúas popas sen variacións. Ao final da primeira popa temos un problema de cruce de drizas que nos impide subir génova antes de baixar spi, o que nos descolga un pouco do Reira. Recuperamos o perdido cunha boa ceñida e na segunda popa xa estamos metidos no grupo.

Na boia de sotavento esta vez é o Reira o que ten problemas para arriar spi, o que nos permite superalo. Nesta última ceñida, favorécenos un leve role que fai que superemos neste tramo a Palanquín e Arroutado.

Mantemos a posición na popa e entramos en segundo lugar detrás do Trasto.

Só nos vale para facer un cuarto posto pois o minuto e doce segundos que lle sacamos a Arroutado é insuficiente.

No particular duelo que aquí argallamos entre deseños de 30 pés, nova goleada dos fortunas sobre o Mumm. Así que na clasificación xeral: Visiers, 2 – Farr, 0.

Día 6 de Febreiro (saída 16.00 h.) : Percorrido Costeiro.-

Tarde nublada pero seca. Antes da saída marca un vento de SSW duns 10 nós que non facía prever no que pouco máis tarde acabaría.

A regata que dispón o Comité de regatas do RCN de Vigo, levaríanos a virar Tofiño por estribor, Vigo por babor, Rodeira por babor e chegada en Vigo fronte ao peirao de transatlánticos.

Saída sen problemas coa maioría da flota pola boia e plantexando o bordo a Tofiño polo sur da ría. Somos menos os que escollemos o bordo norte, polo que en principio se progresa bastante ben. Da clase Cruceiro-Regata, imos o Balea, detrás o Baltea e o Reira. Os Fortunas escollen o bordo sur.

Xa á altura de Rodeira o vento empeza a rarear, baixa a intensidade, está moi rolón e inestable o que xunto á incómoda ola fai lento o avance. En todo este tramo practicamente nin se alcanzaron os 3 nós de velocidade.

Con estas condicións, o comité de regata decide acortar o percorrido, rematando no primeiro paso por Vigo. Aínda así, e manténdose as condicións na empopada, non pensabamos poder rematar en tempo. Non houberamos entrado se nos últimos 200 metros non tivera espabilado repentinamente a brisa, facéndonos acadar a máxima velocidade da tarde, 6,6 nós, co que conseguimos entrar faltando menos de un minuto para esgotar o noso tempo límite. Menos mal.

A clase foi gañada polo Arroutado, que hoxe si, na clasificación xeral quedou por detrás do Mummy, campión absoluto do día. Visiers, 2 – Farr, 1

Pódese ver o dificultoso percorrido do Balea nesta tarde, no track emitido en tempo real por medio do programa WayTRKR de Localizatodo.com, sistema que permite facer seguimento da regata e arquivo dos datos para posterior análise.

Día 13 de Febreiro (saída 16.00 h.) : Barlovento/Sotavento.-

Tarde soleada que promete unha divertida regata, con un Barlovento-Sotavento programado e un vento de NE, duns 10 nós no campo de regata, antes da saída.

O Comité de regata do RCN de Vigo, monta un percorrido entre dúas boias, unha á altura de Transatlánticos e a outra a unha milla de distancia, en Punta Lagoa.

Dáse á saída puntualmente, ás catro da tarde, momento en que xa o vento ía a menos.

O Balea sae polo centro da liña, amurado a estribor e con vento limpo. Por barlovento andan os Fortunas e por sotavento os 35s5.

Cando temos augas libres viramos para coller o bordo de estribor, que en principio parece o mellor camiño.

O vento vai caendo pouco a pouco, ata que case toda a flota, tanto os do norte coma os do sur, quedamos case parados. Pero non tarda moito en marcar vento no mar polo norte da ría. Os barcos do bordo de babor pronto collen vento e arrancan con velocidade. Aos de estribor, tárdanos un pouco máis en chegar.

Entra vento fresco máis de Norte e pronto estamos facendo 5 nós. O Baltea colleu antes o vento e escápase por diante.

Virada en barlovento e rápida empopada que facemos entre o grupo dos 3s5, Baltea e Reira.

Entramos moi xuntos na boia de sotavento e cando comezamos a ceñida, coa posta a punto das velas para este rumbo, rompemos puxame de maior. Reparación de urxencia e de novo a recuperar o perdido coa rotura.

Viramos barlovento superando a Reira e detrás de Palanquín e Baltea onde continuamos toda a empopada.

Na última ceñida saímos de boia gañando barlovento e tras unha moi boa navegación, chegamos ao cruce co Baltea e Palanquín, virámoslle a sotavento e por proa podendo montar a última boia por diante deles.

Última empopada moi rápida e ampliando vantaxe sobre o Palanquín o que nos permite facer un terceiro na clase.

Ao final quedou unha regata rápida, divertida e moi ben traballada, conseguindo un bo posto. Satisfeitos.

Na clase, victoria do Trasto sobre o Arroutado, que unha vez máis gañan a toda a flota na clasificación global.

A máquina de Farr, o Mumm 30, demostrou unha velocidade incrible para un 30 pés, sendo o primeiro en cruzar a liña de meta por diante dos potentes 36 e 37 pés, anque só obtivera un sétimo posto na etapa, nada máis que 8 segundos por diante do Balea.

No particular duelo entre arquitectos navais segue gañando o local: Visiers, 3 – Farr, 1.

 Pódese ver o percorrido do Balea nesta tarde no track emitido en tempo real por medio do programa WayTRKR de Localizatodo.com, sistema que permite facer seguimento da regata e arquivo dos datos para posterior análise.

Día 6 de marzo de 2010: 5ª Proba

Clasificación Final da clase Cruceiro-Regata

Sábado, 12 de Decembro de 2009.-

Celebrouse este sábado a última proba desta clásica regata de Outono, despois de teren que ser suspendidas dúas probas por causa dos temporais que pasaron no último mes.

Presentábase un día de sol, boa temperatura e previsión de pouco vento, co que temiamos pola suspensión tamén, desta proba.

Deste xeito o Comité de Regata do Náutico de Vigo estableceu un percorrido curto entre Vigo e Domaio con viradas en Lousal, Vigo, Guixar, e entrada en Vigo.

En principio mantense un vento duns oito nós de Nordés, que move sen dificultades aos barcos. O Balea fai unha saída moi axustada, con risco de ser botado fóra da liña polas orzadas dos barcos de sotavento que se vían apurados ante a proximidade da boia de sotavento.

A pouco da saída, tendo a zona de barlovento libre, viramos a estribor e decidimos polo bordo sur.

Por esta opción tamén se deciden Arroutado, Reira, Menudeta,… , nós prolongamos máis o bordo ata Punta Lagoa e entramos no vento da Guía co que facemos unha proa 15º mellor cos demais barcos que van máis polo medio do canal.

Viramos Lousal por detrás de Reira e Baltea e comezamos unha empopada ata Vigo. Achegámonos a Baltea amurados a estribor e cando trasluchamos quedamos ao seu barlovento e non tardamos en superalo. Continuamos por popa do Reira ata a baliza de Vigo. Apuramos o spí ata a mesma baliza e nunha virada axustada pasamos por dentro ao Reira que perde bastante na arriada de spí.

Tras unha ceñida rápida de 0,75 mn ata Guixar e igual distancia de empopada ata a meta conseguimos manter a vantaxe sobre o Reira e facer un segundo posto detrás do Arroutado que nos vale para ascender un posto na clasificación xeral da clase e rematar así este trofeo en segundo lugar.

Rematamos así un ano máis sen baixar do podio en ningunha das regatas en que participamos.

Crónica en www.rcnauticovigo.com

Bótanse de menos neste período xa case invernal as aperturas de propagación que eran tan habituais no verán.
Parece incrible as distancias a onde poden chegar as pouco potentes emisións de datos AIS, que utilizan a banda marina de VHF, cando as condicións troposféricas son favorables.
O sinal máis lonxano recibido pola Estación Borneira, situada en Cangas, chegou dende a distancia de 2554 Km, ou sexa, bastante máis ao sur das Illas Canarias.
Se no mes de Marzo parecíanos extraordinario recibir sinais dende Madeira, agora agardamos as próximas aperturas de propagación para chegar a recibir sinais de Cabo Verde.
Será o próximo obxectivo.

 www.localizatodo.com